Sampling i dźwięk cyfrowy - podstawy współczesnej muzyki

    MiniaturkaZ wielu powodów (technologicznych i socjologicznych) samplery stały się istotnym składnikiem światowego przemysłu muzycznego. Idea, która stoi za samplerami, jest prosta: nagrać dowolny dźwięk, a następnie wyzwalać go za pomocą klawiatury lub komunikatów MIDI zapisanych na ścieżce sekwencera.

    Zdjęcie

    Historia samplera

    Początki samplingu sięgają lat sześćdziesiątych minionego wieku, kiedy to w instrumencie zwanym Mellotron zastosowano wyzwalane z klawiatury dźwięki zarejestrowane na taśmie. Sama technika do dziś nie uległa zmianie. Sampler, czy to sprzętowy czy programowy, ma dostęp do zapisanych na dysku twardym lub w pamięci RAM próbek, które są wyzwalane przez komunikaty z zewnątrz.

    Pętle

    Dzięki technice zapętlania sygnału (połączeniu kilku taktów i odtwarzaniu ich na okrągło) można uzyskiwać znakomicie brzmiące ścieżki zawierające rytm utworu (partię perkusyjną, basową itp). Artyści tworzący w takich nurtach jak techno czy hip-hop często używają płyt CD, które zawierają jedynie całe setki pętli rytmicznych. Używając takich dysków, możesz mieszać ze sobą rytmy w celu stworzenia własnego aranżu.

    Funkcje samplerów

    Podobnie jak syntezatory również samplery wyposażone są w filtry pozwalające kształtować obwiednię i barwę każdego sampla (próbki, pętli). W zasadzie wszystkie samplery mają algorytmy DSP, za pomocą których można obrabiać sample na wiele sposobów.

    Typowa aplikacja DSP zawiera time-stretching ("rozciągacz czasowy"), który zmienia czas trwania sampla bez zmiany wysokości tonu, oraz normalizację, która to funkcja pozwala na rejestrację sampla z optymalnym poziomem głośności. Do tego dochodzą efekty, algorytmy automatycznie przyporządkowujące sample do poszczególnych nut, moduły do obróbki pętli (tzw. plasterkowanie - dzielenie pętli na pojedyncze fragmenty i ich rearanżacja) itp.

    Cyfrowy zapis, montaż i edycja dźwięku to już standard. Dzięki szybkim komputerom, wysokiej klasy, niedrogim interfejsom audio praca z dźwiękiem jest dziś łatwa i przyjemna. Technika analogowa ogranicza się obecnie do wprowadzenia sygnału do komputera i jego odsłuchu już w gotowej formie. Całą resztę zrobimy dzięki technice cyfrowej.

    Zdjęcie

    Złącza cyfrowe

    W cyfrowej technice audio istnieją dwa podstawowe typy złączy. Format S/PDIF używa przewodów audio standardu RCA (złącze koncentryczne, często nazywane czinczem) oraz światłowodów zakończonych złączem w formacie TosLink (opracowanym przez firmę Toshiba - Toshiba Link). Format AES/EBU stosuje złącza XLR, choć niekiedy można zauważyć jego przesyłanie za pośrednictwem złączy TRS ("duży jack"). Oba formaty przesyłają sygnały lewego i prawego kanału jednocześnie za pomocą pojedynczego kabla.

    Konwersja

    W cyfrowej technice audio sygnał akustyczny, bądź odpowiadający mu przebieg elektryczny, jest zamieniany w strumień liczb. Sygnał ten, aby mógł być "zrozumiany" przez komputery, musi być najpierw poddany procesowi kwantyzacji (próbkowania, samplingu) co odbywa się z szybkością 44,1kHz, 48kHz, 96kHz lub 192kHz (kHz czyta się jako kiloherc, gdzie kilo oznacza tysiąc, a hertz oznacza jeden cykl na sekundę). 44,1kHz jest wartością standardową dla domowych odtwarzaczy CD. Każda próbka zamieniana jest w słowo o określonej liczbie bitów, aktualnie 24-bitowe, czyli ciąg 24 jedynek i zer. Minuta stereofonicznej muzyki próbkowanej z częstotliwością 44,1kHz zajmuje około 10MB przestrzeni na twardym dysku. Przy próbkowaniu 48kHz będzie to ok. 12MB.

    Źródło: www.eis.com.pl

    Statystyka

    Odsłon artykułów:
    4293641
    © 1999-2018 DJ WORLD. All Rights Reserved.