Reklama

    Prawo, Internet i Muzyka w Stanach Zjednoczonych.

    Kilkanaście miesięcy temu w Stanach Zjednoczonych, postanowienia Kongresu wzbudziły falę dyskusji na temat cenzury w internecie. W opinii społeczności internetowej, wprowadzenie w życie przyjętych założeń jest praktycznie niemożliwe, ze względu na bardzo wysokie koszty takiego przedsięwzięcia. Warto zatem przyjrzeć się bliżej, w jaki sposób i za pomocą jakich środków Amerykanie zamierzają chronić własność intelektualną w internecie. Podstawą prawną, która w Ameryce reguluje większość aspektów dotyczących dystrybucji muzyki oraz zapewnia ochroną praw autorskich, jest "Digital Millennium Copyright Act" (DMCA). Wszedł on w życie w pażdzierniku 1998 roku. Jego ustalenia obejmują trzy krytyczne punkty związane z przemysłem fonograficznym: ochronę przed nieautoryzowanym kopiowaniem i dystrybucją, zakresem odpowiedzialności w przypadku środka jakim jest internet, oraz zmian dotychczasowych zasad w licencjonowaniu oraz dystrybucji utworów. Ochrona przed piractwem 



    Oprócz nowych ustaleń, w DCMA znalazły się także punkty odnoszące się do dwóch aktów, międzynarodowej organizacji WIPO (World Intellectual Property Organization): "WIPO Copyright Treaty" (WCT) oraz "WIPO Performances and Phonograms Treaty" (WPPT). Zmiany obejmują trzy płaszczyzny: integralność zarządzania informacją o prawach autorskich, możliwości obejścia systemów zabezpieczeń oraz poprawki techniczne.

    a) Informacja o Prawach Autorskich (w skrócie IPA)

    IPA jest materiałem zawierającym informację o twórcy, właścicielu praw autorskich oraz warunki, w których treść może być użytkowana zgodnie z prawem. Jest to także znak autentyczności materiału, który pozwala na identyfikację nieautoryzowanej kopii i określenie żródła jej pochodzenia. Usunięcie lub zniekształcenie IPA pozbawia producenta możliwości określenia żródła nielegalnej kopii oraz pozwala na dystrybucję utworu, którego odbiorca nie jest w stanie zidentyfikować jako legalny lub nielegalny. Z powyższych powodów, w Stanach Zjednoczonych IPA podlega szczególnej ochronie prawnej. Świadoma dystrybucja lub fałszerstwo może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, jak pokrycie potencjalnych strat finansowych, wywołanych nielegalna dystrybucją lub więzienia. Kryminalne konsekwencje mogą być zastosowane w szczególnych przypadkach, czego rezultatem może być grzywna od $500,000 do $1,000,000 lub od 5 do 10 lat więzienia. Zasady określające ochronę IPA w szczególnych przypadkach mogą być trudne do wprowadzenia w życie. Co więcej, w przypadku stacji nadawczych i operatorów telewizji kablowej odpowiedzialność za naruszenie IPA została mocno ograniczona.

    b) Możliwości obejścia systemu zabezpieczeń

    DCMA chroni także "technologię systemu zabezpieczającego", w której skład mogą wchodzić zarówno programy, jak i urządzenia posiadające ochronę przed kopiowaniem. Istnieją dwie osobne kategorie środków technicznych, chronionych przez DCMA: środki ograniczające dostęp oraz środki uniemożliwiające kopiowanie. W praktyce, DCMA chroni przed obejściem tylko środki ograniczające dostęp, nielegalna jest deskramblacja i rozszyfrowanie zabezpieczonego materiału. Dlatego produkcja i sprzedaż urządzeń umożliwiających obejście systemu zabezpieczeń jest zakazana jedynie gdy:

    - ich przeznaczeniem jest łamanie systemu zabezpieczeń i możliwości użycia danego urządzenia w innym celu jest mocno ograniczona.
    - gdy urządzenie reklamowane jest na rynku jako łamiące zabezpieczenia.

    DCMA zakazuje także produkcję oraz import technologii zaprojektowanej specjalnie w tym celu. Nie zakazuje natomiast obejścia systemu zabezpieczeń w szczególnych przypadkach, jak posiadanie licencji lub "użytek osobisty". Oznacza to, np. możliwość usunięcia powtarzających się i nieprzyjemnych efektów (np. reklam) z autoryzowanego materiału. Serwisy oferujące usunięcie takich efektów także nie naruszają postanowień DCMA. Co więcej, biblioteki, archiwa oraz instytucje edukacyjne mogą obejść system zabezpieczający przed kopiowaniem, w celu zrobienia kopii na własny użytek tych instytucji. Inne przypadki zgodnego z prawem złamania systemu zabezpieczeń to np.: toczące się śledztwo, badania nad kryptografią, ochrona prywatności oraz testy poziomu bezpieczeństwa systemu. Ostatni przypadek jest szczególnie interesujący z kilku powodów. Pozwala on użytkownikowi na ocenę jakości zakupionego oprogramowania, użytkownik oraz firmy mogą zatem bez ograniczeń pracować nad złamaniem zabezpieczeń posiadanego systemu. Nielegalne są natomiast próby obejścia systemu, którego właścicielem jest inna osoba, chyba że jest to działanie za zgodą właściciela. W szczególnej sytuacji, gdy dana osoba weszła nielegalnie w posiadanie danego utworu, testy bezpieczeństwa są także niezgodne z prawem. Krytycy uważają, że taka regulacja może spowodować wiele nadużyć. Przykładem jest tutaj punkt dotyczący zakazu sprzedaży tylko takiego urządzenia, którego wyłącznym przeznaczeniem jest łamanie systemu zabezpieczającego. Otwiera to potencjalną możliwość wyprodukowania np. komputera osobistego, posiadającego odpowiedni mechanizm, którego oficjalnym przeznaczeniem jest omijanie zabezpieczeń w utworach publicznie udostępnionych.

    c) Poprawki techniczne

    W Stanach Zjednoczonych istniejące przepisy nakładają o wiele wyższe wymagania dotyczące zabezpieczeń przed kopiowaniem, niż w przypadku większości innych państw. Nie mniej, w szczególnych przypadkach amerykańskie prawo pozwala na lepszą ochronę własności intelektualnej zagranicznych artystów. Przykładem jest artysta, który udostępniając swój utwór do "użytku publicznego" w innym państwie niż Stany Zjednoczone, może po 30 dniach od momentu publikacji, przywrócić mu pełną ochronę przez prawo amerykańskie.

    Zakres odpowiedzialności w przypadku naruszenia prawa w Internecie

    Przeciętny operator intranetu w firrmie lub prowadzący serwis internetowy, może nie być świadomy potencjalnego ryzyka naruszenia praw autorskich. Prawo autorskie w Stanach Zjednoczonych nakłada na operatora odpowiedzialność w podstawowych przypadkach:

    1) nieautoryzowane kopiowanie, także w cyfrowym formacie
    2) publiczne udostępnianie kopii
    3) czerpanie z tego korzyści materialnych.

    W świetle ustaleń DCMA, operator może ponosić odpowiedzialność także w przypadku pośredniego przyczynienia się do kopiowania i dystrybucji nieautoryzowanego materiału. Przykładem może być sytuacja, w której operator nieświadomie udostępnia możliwość rozpowszechniania utworów, posiadając jednocześnie środki pozwalające na kontrolę takiej działalności lub czerpiąc z tego bezpośrednie i oczywiste korzyści finansowe. Dzieje się tak gdy, np. operator zachęca odwiedzających do umieszczania na publicznie dostępnym serwerze utworów, wśród których mogą się także znależć nieautoryzowane kopie. Z kolei świadome naruszenie prawa następuje w przypadku, gdy operator zachęca do umieszczania na serwerze nieautoryzowanych kopii.

    DCMA w 4 punktach definiuje wymagania, które chronią operatora przed odpowiedzialnością za naruszenie praw autorskich. Są to tzw. "bezpieczne porty", które obejmują różne warianty przesyłania danych za pośrednictwem operatora serwisu.

    1) Pośrednictwo w przesyłaniu danych
    W przypadku, gdy środki techniczne operatora pośredniczą w przesyłaniu danych niezgodnych z prawem, nie ponosi on odpowiedzialności gdy: a) nie jest inicjatorem transmisji, b) transmisja i kopiowanie są automatycznym procesem, c) materiał nie jest dostarczany odbiorcom wybranym przez operatora, d) materiał znajduje się na serwerze operatora tylko w czasie wymaganym przez transmisję, e) w czasie transmisji nie jest dokonywana modyfikacja materiału.

    2) Tymczasowa pamięć systemowa (cache)
    Operator nie ponosi odpowiedzialności gdy: a) nie dokonuje zmian w przechowywanym materiale, b) dostosuje środki techniczne do zasady każdorazowego "odświeżania" chronionego materiału, c) środki techniczne są zgodne z technologią zliczającą ilość pobrań chronionego materiału, d) spełni warunki ograniczające dostęp do przechowywanego materiału, e) jeżeli operator zostanie powiadomiony o sunięciu lub zablokowaniu nieautoryzowanego materiału, zobowiązany jest także do jego usunięcia z pamięci tymczasowej.

    3) Materiały użytkowników serwisu
    Operator nie odpowiada za materiały umieszczona na serwerze przez użytkowników w przypadkach: a) jest nieświadomy faktu, że umieszczony na stronie materiał narusza prawo, b) w razie powiadomienia o obecności niezgodnego z prawem materiału, natychmiast go usunie lub zablokuje dostęp, c) nie osiąga bezpośrednich korzyści finansowych z udostępnienia przez użytkownika naruszającego prawo materiału.

    4) Narzędzia dostarczające informacji
    W ich skład wchodzą odnośniki, katalogi oraz wyszukiwarki. Operator używający wymienionych narzędzi do kierowania odwiedzających na strony innego operatora, zawierające materiał naruszający prawo, nie ponosi za to odpowiedzialności. Zobowiązany jest on jednak do usunięcia narzędzi służących lokalizacji, w przypadku powiadomienia o naruszeniu prawa przez strony katalogowane w obrębie ww. narzędzi.

    Zalecenia

    1) Wybór agenta
    Aby ułatwić proces wymiany informacji, operator zobowiązany jest do wyznaczenia agenta z biura ochrony praw autorskich, którego będzie informował o zauważonych nadużyciach.

    2) Zabezpieczenie przed odpowiedzialnością
    Operator musi także odpowiednio dostosować własny wzór umowy o świadczeniu usług internetowych oraz poinformować użytkowników serwisu o możliwości jej zerwania, w przypadku działań niezgodnych z prawem.

    3) Kompatybilność
    Operator powinien także dostosować własne środki techniczne do środków wykorzystywanych przez dystrybutorów chronionego prawem materiału. Zalecane jest w tym przypadku indywidualne traktowanie właściciela praw autorskich, z którym podpisywana jest umowa o dystrybucji. Ponadto, proces przystosowawczy nie powinien wymagać od operatora poniesienia znaczących nakładów finansowych.

    4) Ujawnienie danych osobowych
    DCMA gwarantuje także możliwość uzyskania danych o osobie naruszającej prawo przez właściciela praw autorskich. Pośrednikiem jest sąd okręgowy, którego urzędnik zwraca się w tej sprawie do operatora, w imieniu poszkodowanego. Poszkodowany musi wcześniej wykazać, że powiadomił odpowiednie organy o naruszeniu prawa oraz zadeklarować wykorzystanie uzyskanych informacji wyłącznie w celu ustalenia tożsamości danej osoby.

    Strategia obrony

    Określenie kim jest SP
    Definicja providera internetowego, obejmująca firmy świadczące komercyjne usługi, może być w praktyce nieco szersza i mniej precyzyjna. Przykładem jest sieć akademicka, przeznaczona dla studentów oraz wykładowców, która jedynie w pewnych przypadkach może być zwolniona z obowiązków nakładanych na SP. W ogólnych założeniach, providerem jest każdy podmiot umożliwiający korzystanie z sieci. Dotyczy to w równym stopniu firm, uczelni oraz np. zakładów produkcyjnych, z działającą w ich obrębie siecią intranetu.

    Transmisja audycji radiowych
    Planując stworzenie kanału radiowego w internecie, należy wziąść pod uwagę dwa aspekty związane z prawem autroskim: prawo do dżwieku oraz prawo do całego utworu. W przypadku całego nagrania, publiczne odtwarzanie wiąże się z płaceniem tantiem jednej z organizacji reprezentujących artystów np. ASCAP, BMI czy SESAC. Nie jest to wymagane, gdy odtwarzany jest wyłącznie dżwięk będący częścią utworu. Inaczej jest w przypadku dystrybucji, tutaj wymagana jest zgoda zarówno właściciela dżwięku, jak i całego nagrania. W roku 1995 kongres ustalił nowe zasady dotyczące publicznego odtwarzania i transmisji dżwięku w formie cyfrowej, które w ograniczonym stopniu chronią także prawa do dżwięku, będącego częścią utworu. Według nowych postanowień, nadawca może ubiegać się o dwa rodzaje licencji: pozwalającą na dowolne wykorzystywanie materiału oraz umożliwiającą właścicielowi praw autorskich kontrolę i określenie, kto może być odbiorcą transmisji. W pierwszym przypadku licencja udzielana jest w określonych okolicznościach i wymaga osobnej zgody właściciela dżwięku i właściciela całego nagrania. Drugi przypadek dotyczy wyłącznie płatnych serwisów, których użytkownicy mogą wybierać interesujący ich materiał. Warunkiem uzyskania całościowej licencji jest transmisja nieinteraktywna, bez możliwości wpływu na przekazywany materiał. Nadawca musi w tym przypadku spełnić następujące warunki:

    a) częstotliwość emisji
    - w czasie obejmującym trzygodzinny okres nadawania, nadawca może wyemitować nie więcej niż 3 utwory znajdujące się na danej płycie i nie więcej niż 2 bezpośrednio po sobie. Ponadto, nie więcej niż 4 utwory jednego wykonawcy (nie więcej niż 3 bezpośrednio po sobie)
    - nadawany materiał nie może zawierać "zapętlonego" fragmentu, trwającego mniej niż 3 godziny
    - w czasie programu, którego zawartość jest określana z pewnym wyprzedzeniem czasowym, odtworzona może być ograniczona liczba utworów.
    - dla materiału trwającego mniej niż godzinę, jego zapowiedż może być powtórzona nie więcej niż 3 razy w ciągu dwóch tygodni.
    - dla materiału trwającego dłużej niż godzinę, jego zapowiedż może być powtórzona nie więcej niż 4 razy w ciągu dwóch tygodni.

    Powyższe ograniczenia minimalizują możliwość słuchania określonych utworów w określonym czasie, dzięki czemu forma emisji jest bardziej zbliżona do tradycyjnej stacji radiowej, niż do kanału sprzedającego muzykę.

    b) publikacja zapowiedzi
    Serwis prowadzący transmisję nie może publikować zapowiedzi utworów, albumów oraz nazwisk artystów. Nazwisko artysty może zostać podane jedynie w przypadku wymagającym określenia rodzaju oferowanej muzyki. Ponadto, w czasie odtwarzania, utwór musi być identyfikowany formie tekstowej informacji, poprzez podanie tytułu, tytułu albumu oraz nazwiska artysty.

    c) ochrona przed nieuczciwym wykorzystaniem materiału dżwiękowego
    - transmisja nie może być połączona z emisją obrazków sugerujących powiązanie wykonawcy z określonym produktem lub serwisem.
    - prowadzący transmisję zobowiązany jest do współpracy przy zapobieganiu możliwości automatycznego skanowania kanałów w poszukiwaniu określonych utworów.
    - prowadzący transmisję nie może zachęcać do kopiowania i nagrywania nadawanego materiału. Jeżeli istnieją technologiczne możliwości, serwis zobowiązany jest odpowiednio zabezpieczyć treść przekazu.
    - każdy z utworów wchodzących w skład transmisji musi zawierać zakodowaną informację o prawach autorskich.

    Warunkiem otrzymania licencji, jest spełnienie przez operatora serwisu wszystkich powyższych punktów.

    Na podstawie artykułu "Down & Dirty With DMCA"

    Witold Gąsior

    Statystyka

    Odsłon artykułów:
    3971006
    © 1999-2018 DJ WORLD. All Rights Reserved.